JO10-5: Het leven van een keeper…

Geschreven door Peter Vrijland. Laatst bijgewerkt: .

gaat (niet altijd) over rozen…

Woensdagavond stond er een doordeweekse voetbalwedstrijd op het programma voor de jongens van JO10-5. Het zonnetje scheen lekker en de stemming zat er goed in. Ook de keeper had er zin in!

De scheidsrechter floot voor het begin van de wedstrijd en de tegenstander schoot in de eerste minuten regelmatig van afstand, maar de bal ging nog niet echt richting de goal. Vooralsnog niks aan de hand voor keeper Lars….

Helaas was dat van korte duur want een bal van de rechterkant verdween uiteindelijk onhoudbaar in de verre hoek. Jammer, 0-1 voor de tegenstander. Maar heel lang konden ze niet genieten van deze voorsprong, want luttele seconden na dit doelpunt scoorden Geldrop. De stand was weer gelijk!

De tegenstander ging daarna toch effectiever met de kansen om en voor rust kwamen ze weer op voorsprong.

Het fijne was wel, aangezien de wedstrijd op het kunstgrasveld werd gespeeld, dat beide keepers in ieder geval geen last hadden van het bekende ‘polletje van Van Breukelen’ (even voor de ouderen onder ons: 12 april 1987 Feyenoord-PSV). 😊

De wedstrijd ging op en neer en bij een uitbraak van de tegenpartij dook Lars met zijn hele hebben en houwen zonder enige schrik richting de bal en voorkwam hij met deze redding dat de aanvaller kon scoren.

Als tussendoortje even een bijzondere uitspraak over doelverdedigers: ‘Een keeper is letterlijk en figuurlijk een dwarsligger. Ga maar na, mensen komen naar het stadion om doelpunten te zien en keepers zijn er om dat te voorkomen’. 😊

Voor een keeper zijn wedstrijden die elke week met dikke cijfers worden gewonnen niks aan. Juist wedstrijden als woensdagavond zijn erg zinvol om steeds een betere keeper te worden. Zoals bijvoorbeeld deze: de bal werd van ver geschoten en kwam hoog richting het doel. De keeper liep wel naar achteren, maar de bal vloog, net de vingertoppen rakend, de goal in. De Deurzakkers zouden zingen: ‘Doe een stapje naar voren, doe een stapje terug’. 😊

Na dit doelpunt was de verdediging even de kluts kwijt, maar met een voortreffelijke reflex behoedde Lars het team voor een nog grotere achterstand.

En hoeveel goals er ook in het net belanden: hoe fijn is het als je niet de wind van voren krijgt van je teamleden maar een bemoedigend schouderklopje dat je aan dat ene schot echt niks kon doen.

Jongens: bedankt!!

 

Op naar de volgende wedstrijd!