JO9-5: Het wel en wee van een toeschouwer!

Geschreven door Peter Vrijland. Laatst bijgewerkt: .

Daar staan ze dan langs de kant van het voetbalveld: de 'toeschouwers'! Trouw komen ze elke week de jongens en meisjes die tegen een bal aantrappen aanmoedigen. Uiteraard, het gaat in principe om de kids, maar we moeten deze groep zeker ook niet vergeten! 😊

Tuurlijk: het is heerlijk om in de lente en in de zomer genietend van de zon naar een potje voetbal te komen kijken: zonnebril op, korte broek aan, slippertjes aan de voeten. Heeeeerlijk!

Maar als de bladeren van de bomen beginnen te vallen, de wind krachtiger wordt, de zon plaats maakt voor grijze wolken (al dan niet met regen) en de temperatuur naar beneden gaat, dan staan ze er ook gewoon! Zouden de kinderen het wel in de gaten hebben wat wij eigenlijk allemaal voor hen over hebben? 😊

En dan is het nu nog maar pas het begin van de herfst. Wat als de winter zich aandient met sneeuwbuien, hagel, ijzel en alle andere ongemakken (oh wacht, winterstop.... 😊).

Trouwens net even gegoogled voor de definitie van een 'toeschouwer': wie naar iets kijkt of het ziet gebeuren. En dat vond vanochtend ook weer plaats: de eerste kans van de wedstrijd was gelijk voor Geldrop. Yannick kreeg de bal er net niet in, en vrij direct daarna was het aan Gijs om te scoren, maar de keeper stond in de weg! Maar niet getreurd: de derde poging was raak: 1-0! De eerste keer dat we in een wedstrijd voorkwamen. Ook wel eens een lekker gevoel...

Vervolgens waren er een paar hachelijke momenten voor onze goal wat uiteindelijk toch leidde tot de 1-1. Daarna scoorde RPC (oh ja, dat was de tegenstander...) voor de tweede keer. Jammer, niks aan te doen. De jongens gingen daarna op zoek naar de volgende goal om de stand weer gelijk te trekken. En dat lukte: 2-2!

Er volgde nog een goede kans op de tweede voorsprong in deze wedstrijd, maar de bal kwam uiteindelijk toch in de verkeerde goal terecht: 2-3 voor de anderen.

Vanaf de zijlijn werd er weer enthousiast gecoacht/aangemoedigd/geroepen (ach, geef het maar een naam...). De begeleider slaakte zelfs tijdens de wedstrijd een paar oerkreten. Maar of dat nou echt het gewenste effect had? 😊 De bal ging een keer via de binnenkant van de paal eruit, Diede was tijdens het voetballen haar dansact op het veld aan het opvoeren, en de tegenstander scoorde met een hoog schot voor de vierde keer deze wedstrijd.

Tot slot, nog even een melding maken van een mooi voorbeeld van eerlijkheid: op een gegeven moment leek het erop dat één van de tegenstanders de bal over de achterlijn had geschoten, oftewel achterbal. Levi liep echter naar de spelbegeleider en zei dat hij de bal nog met zijn been had aangeraakt, oftewel: het was een corner. Dit leverde hem een groot applaus van de toeschouwers van de tegenpartij op!

Volgende week gaat deze schrijver een paar dagen ergens anders zijn enthousiasme laten horen (lees: in de achtbanen in de Efteling), dus het wedstrijdverslag zal geschreven worden door de persoon die mijn voornaam in zijn achternaam heeft staan... (wie is dit, wie weet het antwoord? Zet het maar op de groepsapp! 😊)

Op naar de volgende wedstrijd!