JO9-5: En nu thuis tegen..

Geschreven door Marc Peters. Laatst bijgewerkt: .

En nu thuis tegen Albert Heijn…

Zo, na een welverdiende(?) zomerstop: ‘Eens kijken of deze pen nog schrijven ken…’. (dank Marc voor het wedstrijdverslag van vorige week!)

Hmmmm, de tegenstander komt me bekend voor…. even het archief induiken …. en ja hoor: zes maanden geleden stonden we op een zaterdagochtend bij voetbalvereniging DVS. Voor de mensen die niet meer precies weten waar deze drie letters voor staan (en dat kan ik heel goed begrijpen hoor): ‘Door Vriendschap Samengebracht’. En de shirt sponsor is nog steeds ….. yep, helemaal juist: de Albert Heijn!

Maar goed, terug naar de wedstrijd van vandaag…

Het was opgehouden met regenen, de stemming zat er goed in, en het publiek was nog zo druk bezig met het inschenken van de heerlijke koffie én het maken van de warme chocomelk, dat het niet in de gaten had dat de wedstrijd al was begonnen. 😊

Keeper Levi kon gelijk ‘aan de bak’ en met een goede redding voorkwam hij dat het team op een snelle 0-1 achterstand kwam te staan. Een paar minuten later kwam deze stand toch op het scorebord: een vrije trap werd mooi in 1 keer binnengeschoten, onhoudbaar voor de keeper.

Daarna ging het best wel rap met de doelpunten: de nummer 2 van DVS was onze plaaggeest, en met een 0-4 stand klonk het fluitsignaal voor de eerste time-out.

Deze break hadden de jongens en Diede even nodig. Ja, het positiespel was er zeker, alleen werd er misschien nu net iets té veel op de posities blijven staan. Dus hup, weer terug de wei in en lekker gaan voetballen!

En dat betaalde zich gelijk uit: Yannick zorgde voor de aansluitingstreffer en bij een corner werd er door één van de tegenstanders per ongeluk in eigen goal geschoten: 2-4! Het spel ging daarna op en neer en het werd zowaar 3-4! Yannick schoot de bal mooi in de goal.

Misschien was de 4-4 dan ook nog wel mogelijk? Dat zat er zeker nog wel in. Er werd nog wel een keer gejuicht, maar de bal belandde jammer genoeg in het zijnet. Maar eerlijk is eerlijk, je zag aan het eind van de wedstrijd de concentratie wat verdwijnen en DVS kreeg meer en meer mogelijkheden om de stand nog verder uit te breiden. Maar ook bij hen stond het vizier niet helemaal meer op scherp, en uiteindelijk werd er niet meer gescoord.

Wat een heerlijke wedstrijd! Over twee weken zien we de ‘Albert Heijntjes’ weer bij ons thuis want bij de eerste wedstrijd van de competitie zijn zij wederom de tegenstander. Wie weet, wie weet…

Maar heeeeeeee, wacht eens even, wie zorgt er volgende week voor de koffie, de chocomelk en de theeeeeeee? (nou effe stoppen met al dat gerijm, Sinterklaas is nog geen eens in het land….. ja, maar de kruidnootjes wel, en zelfs in de Franse Alpen… 😊)

Op naar de volgende wedstrijd!